woensdag, november 18, 2015

128) Aanvallen

Had wat gepuzzeld met de planning. En had een gaatje gevonden voor een aanval op mijn marathon PR. Op 1/9 nog eens een lactaat test gedaan. En de resultaten waren hoop gevend, maar niet ideaal. Lactaat blijft lang laag wat aantoont dat de lange trage duurlopen aan het juiste tempo en hartslag gelopen worden. En ook hun beoogde effect hebben. Echter tussen 12 en 13km/h gaat het lactaat plots pijlsnel omhoog. Ook logisch als je weet dat ik nauwlijks (lees niets) van tempo en snelheidstrainingen doe. Basis is goed, voor een marathon in een tijd waar ik zelf nog niet durf van dromen. Maar dat is nu niet haalbaar wegens te weining snelheid. Vanaf 1/9 heb ik er dan toch maar wat opgenomen in de trainingen. Vooral blokken van 3 en zelfs 4km aan een tempo van boven de 13km/h. Ook eens een training van 16km lang aan 12km/h. De trainingen liepen zoals voorzien. De laatse week rusten. Enkel op maandag en vrijdag een rustig kort loopje. Op vrijdag met 3 keer een versnellingske er in.

Zaterdag vertrokken we met JCA naar Etten-Leur. Ook 3 van mijn kinderen waren mee op de uitstap. In La Trappe gestopt voor een stevige broodmaaltijd met heel veel rauwkost. Daarna naar Breda. Met de kids de winkelstraten afgeslenterd en nog wat schoenen, gsm bescherming enz gezocht. Hotel inchecken, bufetje achter de kiezen, en nog een bingo avond. Naar bed voor een uurtje extra rust want het winteruur werd ingezet. De volgende ochtend zelf de eitjes mogen bakken en voor de rest goed genoten van het hotel-ontbijt. De uitstap en het eten is niet ideaal. Maar de voorbereiding loopt tot hier zeker niet slecht.

In Etten-Leur eerst rustig meegelopen met Niall die de familieloop deed. Ondertussen waren Tadhg en Erin gestart aan hun 5K race. Als Erin bij de molen kwam en nog iets meer dan 1km te lopen had, heb ik meegelopen tot aan de kerk. Goede opwarming, en een steun voor mijn lopende meid. Zowel Tadhg als Erin liepen mooie tijden. Nu was het aan mij. Al goed opgewarmd, al stevig versnellingske in de benen. Aan de start van de marathon vele bekenden. Te veel om op te noemen. Maar in het startvak gekropen met Kevin die misschien wel zou proberen volgen. En met Robin Velghe die mij zou proberen hazen. Was eerste keer dat hij dit zou doen, en mijn JCA haasje was gekwetst gevallen. Ook Lydia kwam bij ons staan bij de start. Ze zou het echter wel wat rustiger doen gezien de gevoelige hamstring.

Ik zou starten aan 1m55 per 400m. Eerste 800 was iets te snel. Voor Kevin het signaal om toch te proberen tempo verder vast te houden en een mooie tijd na te streven. Ook iemand van Sodibru die eerst overwoog om met ons te starten, want wou zijn eerste lopen in 3h30 was sneller weg. Lydia was mee met ons. Maar als we tempo wat lieten zakken naar beoogde tempo was ook zij weg. Robin liep soms naast, soms voor mij. En een 4-tal lopers kwam in ons zog mee. Als het echt tegen wind werd vroeg ik Robin om mooi voor mij te komen lopen. Voor mij leek het alsof het tempo zakte. Maar als ik van achter hem kwam piepen, voelde dit toch opnieuw heel anders aan. Bij de bevoorrading nam Robin een extra beker water voor mij. Ik kon mij concentreren op telkens een eerste beker en afhankelijk van de afstand ook een gel. Halverwege zagen we Kevin, Sodibru-loper en Lydia die reeds de 2° ronde begonnen. Ook nog wat andere bekenden. Maar wij zaten nog altijd perfect op schema. Net na halfweg, door het enthousiaste publiek ging het even iets te hard. En opnieuw bij de molen voelde ik de eerste vermoeidheid. Tempo terug laten zakken en in het spoor van mijn luxe haasje ging het opnieuw voortreffelijk. Door even het tempo wat te laten stijgen waren de volgers plots verdwenen. Op eentje na. Maar deze had blijkbaar goeie benen en ging nog wat versnellen. En uit de achtergrond kwam Xavier terug. Iemand die normaal stukken sneller is dan mijzelf. Was zelf verbaasd mij daar aan te treffen. Maar bij een bevoorrading had hij opnieuw een gaatje en zagen we hem een hele tijd niet meer terug. Even verder kwam echter nog een bekende uit Oudenaarde terug bij ons treintje. Ook hij was verwonderd van mijn vorm en tempo. Plots hoorde ik hem vragen aan toeschouwers als deze daar woonden. En weg was hij en zagen we niet meer terug. (Op 11/11 zou ik horen dat hij een toilet bezoek moest maken en zo wat tijd verloor). Ondertussen kreeg ik het lastig. Maar Robin hield het tempo er perfect in. Ik concentreerde mij op zijn tred. Met een blik op de voeten gericht volgde ik zijn spoor. Tempo vast houden, de kilometers waren al aardig gevorderd. Een eerste plan om aan kilometer 30, als alles goed ging, nog wat te versnellen, was niet haalbaar. Vooraf had ik vooral schrik van de afstand tussen de laatste bevoorrading en de finish. Had graag nog een extra bevoorrading gehad. Maar robin had een gordel met 2 drinkpullen. Reeds in eerste ronde gevraagd om net voor de brug in de laatste ronde even wat drinken te kunnen krijgen. Dat plaatsje kwam al behoorlijk dicht bij. Net voorbij de laatste bevoorrading was er nog eens Xavier die terug kwam aanpikken. Meestel ging het omgekeerd. En zoals gewoonlijk in de 2° ronde veel lopers kunnen inhalen. Lydia, Kevin, Sodibru loper. En ook vele minder bekenden. Maar de brug, daar was ze dan. Net er voor nog een laatste bevoorrading. De brug op. En boven tempo de hoogte in. Robin verschoot even van de versnelling (zo zei hij achteraf). Ik moest hem aanmanen om plaats te maken en mij te laten passeren, want ging nu echt versnellen. Maar Robin versnelde ook en bleef voortreffelijk hazen. We gingen de laatste 2k alsmaar sneller. Ook de enige overgebleven en versnelde loper uit ons groepje uit de eerste ronde moest er aan geloven. Xavier was de enige die bleef aanpikken. Hij nam zelf af en toe de kop over en joeg het tempo nog verder de hoogte in. Nog de bocht naar de molen. In de eerste ronde kon je links over voetpad, wat we niet deden. Ik zei tegen Robin als dit mogelijk was, we dit nu wel zouden doen. Na de bocht wou Robin dit doen, ik volgde. Maar vanuit de seingevers werd geroepen dat het andere kant uit was. Bang voor een declassering liet ik dat plan varen en pakte toch de weidere bocht. We kwamen bij de molen. Nog iets meer dan 1km. Alles er uit persen. Ruim boven de 14km/h. Maar Xavier kregen we er niet af. Dat enen plaatsje ga ik niet prijs geven. Alles geven. Zelf boven de 15km/h. Daar is de finish. En gelukt. Maar liefts 9m54s van het pr. We kwamen uit op 3h20m46s. Genieten !!!

Met dank aan een pracht van een haas. Merci Robin.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen