... blijven vlot binnen komen (ondanks dat de db er even uit lag). Momenteel 280, de kaap van de 300 komt dicht bij. We kunnen dromen van opnieuw een stijgend aantal deelnemers en finishers. Ook de webblog & Facebook-inschrijvingen stijgen. En er staan er nog een aantal niet tussen die we nog mogen verwachten. Zij (en alle andere) kunnen nog steeds HIER terecht om er bij te horen en de ambiance nog wat op te trekken.
We kunnen nog wat harder beginnen nadenken over "speciallekes". Want de loopprestatie is voor mij al zeker van lager belang. Het wordt in de eerste plaats een feestje.
donderdag, oktober 29, 2009
zondag, oktober 25, 2009
17d om busje vol te krijgen
Nog 17d en we bouwen weer een loop-feestje. Want dan is het weer Deinze - Bellem.
En net als vorig jaar beginnen we weer te feesten nog voor we starten met lopen. In de "jeneverbus". Jammer dat de man die ons dat leerde er niet bij zal zijn. De jullie allen gekende Frank Spencer (twijfelt als hij ooit nog de lange afstanden zal aankunnen nu zijn lichaam begint af te takelen). En nu ook Betty de nacht moet doen, moeten we ze helemaal missen. Kop op Frank volgend jaar ben je er weer bij. Wij zullen dat ook doen, dit jaar al. En er enen (of een paar) meer drinken in uw plaats. Onze secretaris John heeft zelfs beloofd dat hij een afzonderlijke bus voor de bloggers zou regelen. Als ik goed kan tellen zitten we alvast aan 17 (bloggers die inschrijven, graag een seintje, dan voeg ik jullie aan het lijstje toe). En op de meeste bussen is er plaats voor 52 vrouwen/mannen. Dus bloggers, schrijf jullie maar vlug HIER in. Er kunnen er nog 35 bij. Behalve bloggers, gaan we vandaag reeds over de kaap van 200. Het beloofd dus alweer een record-editie te worden.
En nadien drinken we er ook nog enen op hè. Nu vlug de uurwerken verzetten. Nog een sprintje tot aan de herfstvakantie. Enkele haloweenfeestjes. En we zijn 11/11 nog voor we het goed en wel beseffen.
En net als vorig jaar beginnen we weer te feesten nog voor we starten met lopen. In de "jeneverbus". Jammer dat de man die ons dat leerde er niet bij zal zijn. De jullie allen gekende Frank Spencer (twijfelt als hij ooit nog de lange afstanden zal aankunnen nu zijn lichaam begint af te takelen). En nu ook Betty de nacht moet doen, moeten we ze helemaal missen. Kop op Frank volgend jaar ben je er weer bij. Wij zullen dat ook doen, dit jaar al. En er enen (of een paar) meer drinken in uw plaats. Onze secretaris John heeft zelfs beloofd dat hij een afzonderlijke bus voor de bloggers zou regelen. Als ik goed kan tellen zitten we alvast aan 17 (bloggers die inschrijven, graag een seintje, dan voeg ik jullie aan het lijstje toe). En op de meeste bussen is er plaats voor 52 vrouwen/mannen. Dus bloggers, schrijf jullie maar vlug HIER in. Er kunnen er nog 35 bij. Behalve bloggers, gaan we vandaag reeds over de kaap van 200. Het beloofd dus alweer een record-editie te worden.En nadien drinken we er ook nog enen op hè. Nu vlug de uurwerken verzetten. Nog een sprintje tot aan de herfstvakantie. Enkele haloweenfeestjes. En we zijn 11/11 nog voor we het goed en wel beseffen.
dinsdag, oktober 20, 2009
Zo was 11/11/2008
Opm.: Zij die ingeschreven zijn en nog niet in het lijstje staan, laat maar weten, want de inschrijvingslijst overlopen is niet makkelijk en sommigen hebben dan nog een nick-name op den blog. Ik voeg jullie dan ASAP toe aan de lijst.
23d rust = reclame
Voor 3 marathons was ik ingeschreven van voor de heup-blesure. Deze zijn nu afgewerkt. Nu heb ik 23d waarin ik geen meter zal lopen.
Tijd dus voor reclame.
Ik zie dat er al heel wat inschrijvingen zijn. Maar er kunnen er nog heel wat bij. Net als vorig jaar maken we er opnieuw een bloggers-dag van op 11/11. Dat betekend dat ik de jeneverfles al klaar staan heb voor de ambi op de bus te verzekeren. En nadien natuurlijk nog een traktatie voor de aanwezige bloggers. Dus aan alle bloggers, schrijf maar in en breng maar alle vrienden mee. Dit jaar willen we de 500 deelnemers halen.
En voor het u gemakkelijk te maken; Inschrijven doe je HIER
Tijd dus voor reclame.
Ik zie dat er al heel wat inschrijvingen zijn. Maar er kunnen er nog heel wat bij. Net als vorig jaar maken we er opnieuw een bloggers-dag van op 11/11. Dat betekend dat ik de jeneverfles al klaar staan heb voor de ambi op de bus te verzekeren. En nadien natuurlijk nog een traktatie voor de aanwezige bloggers. Dus aan alle bloggers, schrijf maar in en breng maar alle vrienden mee. Dit jaar willen we de 500 deelnemers halen.
En voor het u gemakkelijk te maken; Inschrijven doe je HIER
zondag, oktober 18, 2009
Echternach
Na de Leie-marathon ben ik 2 woensdag avonden met JCA gaan lopen, en een zondag met JCA in het bos. Dus 3x een 10 tot 14K.
Zaterdag 9h was het dan verzamelen geblazen bij de JCA bus naar Echternach. Onze eerste 2-daagse was meteen een schot in de roos. Geen muisstille bustocht omdat iedereen te vroeg moest opstaan, en zenuwachtig was voor de wedstrijd van enkele uren later. Wel uitgeslapen mensen die noch wat wilden genieten voor er morgen een zware uitdaging wachte. En van de extra avond werd ook gretig gebruik gemaakt. De ene sloot de avond al wat vroeger af, de andere al wat nuchterder, elk deed het op zijn manier. 's Morgens een lekker ontbijt 3h voor de marathon. Mijn meegebrachte zelf gebakken pannenkoeken bleken overbodig.
En om 10h was het dan zo ver. Het startschot voor een toch die eerst een lus maakte langs een meer en door een mooi park. Na 5km waren we opnieuw vlakbij de start waardoor we aangemoedigd werden door onze meegereisde supporters. Even later kwamen we de leiders in de omgekeerde richting tegen en konden we zo de JCA'ers voor en na ons aanmoedigen, en natuurlijk ook aangemoedigd worden. Ondertussen liep ik reeds van bij het begin samen met Berlinda. Haar eerste marathon die ze meteen binnen de 4h wilde klaren. De hartslag voelde vrij goed aan. En ik kon haar op 1h20 tot kilometer 14 brengen. In 2h tot kilometer 21,1. En aan dit zelfde tempo tot kilometer 25. Denkend haar en mijn conditie te kunnen inschatten gaf ik haar de opdracht te versnellen en niet meer naar mij om te zien. Haar fietsbegeleidster gaf mij nog 1x water en onze wegen scheiden. Steeds hardnekkiger wordende heuppijn, eerst links en dan ook rechts straalden uit naar de knieën. Terwijl ik de achterstand aanvankelijk maar zeer geleidelijk zag groeien zorgde de verergerende pijn voor een sneller groeiende kloof. Aan kilometer 35 had ik één kilometer achterstand. Het mooie golvende parcours langs de sauer en langs de rotsflanken in volle groen bij een mooi weertje ging toch steeds meer krachten kosten. Geforceerd lopend door de lichaamskwaaltjes liep ik vanaf nu bijna 7m per kilometer. Uiteindelijk gefinishd in 4h10.
De terug reis was vergelijkbaar met de andere club uitstappen. De club bied ons broodjes en drank aan waardoor de ambiance op de bus snel toeneemt. Thuis nog een frietje met stoofvlees er boven op, en het weekend is geslaagd. Want gezien de voorbereiding moeten we met 4h10 tevreden zijn. We hebben er weer een extra en mooie marathon bij.
Nu wordt het dr raadplegen en rusten. 11/11 komt in gevaar als loper. Maar er bij zullen we zijn. Binnenkort beginnen we aan de reclame campagne om er weer een blog feest van te maken net als vorig jaar. Ik hoop op een nog geslaagdere editie. De inschrijvingen lopen alvast vlot. Hopelijk tot dan.
Zaterdag 9h was het dan verzamelen geblazen bij de JCA bus naar Echternach. Onze eerste 2-daagse was meteen een schot in de roos. Geen muisstille bustocht omdat iedereen te vroeg moest opstaan, en zenuwachtig was voor de wedstrijd van enkele uren later. Wel uitgeslapen mensen die noch wat wilden genieten voor er morgen een zware uitdaging wachte. En van de extra avond werd ook gretig gebruik gemaakt. De ene sloot de avond al wat vroeger af, de andere al wat nuchterder, elk deed het op zijn manier. 's Morgens een lekker ontbijt 3h voor de marathon. Mijn meegebrachte zelf gebakken pannenkoeken bleken overbodig.
En om 10h was het dan zo ver. Het startschot voor een toch die eerst een lus maakte langs een meer en door een mooi park. Na 5km waren we opnieuw vlakbij de start waardoor we aangemoedigd werden door onze meegereisde supporters. Even later kwamen we de leiders in de omgekeerde richting tegen en konden we zo de JCA'ers voor en na ons aanmoedigen, en natuurlijk ook aangemoedigd worden. Ondertussen liep ik reeds van bij het begin samen met Berlinda. Haar eerste marathon die ze meteen binnen de 4h wilde klaren. De hartslag voelde vrij goed aan. En ik kon haar op 1h20 tot kilometer 14 brengen. In 2h tot kilometer 21,1. En aan dit zelfde tempo tot kilometer 25. Denkend haar en mijn conditie te kunnen inschatten gaf ik haar de opdracht te versnellen en niet meer naar mij om te zien. Haar fietsbegeleidster gaf mij nog 1x water en onze wegen scheiden. Steeds hardnekkiger wordende heuppijn, eerst links en dan ook rechts straalden uit naar de knieën. Terwijl ik de achterstand aanvankelijk maar zeer geleidelijk zag groeien zorgde de verergerende pijn voor een sneller groeiende kloof. Aan kilometer 35 had ik één kilometer achterstand. Het mooie golvende parcours langs de sauer en langs de rotsflanken in volle groen bij een mooi weertje ging toch steeds meer krachten kosten. Geforceerd lopend door de lichaamskwaaltjes liep ik vanaf nu bijna 7m per kilometer. Uiteindelijk gefinishd in 4h10.
De terug reis was vergelijkbaar met de andere club uitstappen. De club bied ons broodjes en drank aan waardoor de ambiance op de bus snel toeneemt. Thuis nog een frietje met stoofvlees er boven op, en het weekend is geslaagd. Want gezien de voorbereiding moeten we met 4h10 tevreden zijn. We hebben er weer een extra en mooie marathon bij.
Nu wordt het dr raadplegen en rusten. 11/11 komt in gevaar als loper. Maar er bij zullen we zijn. Binnenkort beginnen we aan de reclame campagne om er weer een blog feest van te maken net als vorig jaar. Ik hoop op een nog geslaagdere editie. De inschrijvingen lopen alvast vlot. Hopelijk tot dan.
woensdag, september 23, 2009
Verslag Leie-Marathon
Vooraf zag ik het perfect zitten. Vorige week onverwachts onder de 4h, een weekje kunnen recupereren. De dag ervoor kunnen genieten v d kids in de zoo. Bij de start heel veel bekende bloggers ea. Aangename weersomstandigheden. Dit kon niet mis gaan. De conditie zal wel opnieuw wat verbeterd zijn. De tijd v vorige week moest er aan.
Rustig gestart, een stuk achter de pacer v vorige week die opnieuw voor 4h ging. Ook Koen en Jan liepen daar bij. Samen met Chris en Peter een stukje gelopen en liep met ervaren rot en JCA'er Christian. Steevast finisht hij om en bij de 4h, zonder te forceren. Hij gaf het signaal dat hij iets kalmer ging aan doen, en ik liep voorzichtig naar de groep v 4h toe. Al pratend en gekkend ging het in het begin nog vrij goed. Maar HS was al snel rond de 150.
Voelde mij slimmer dan de wetenschap en ging door. Na een kleine 10 kilometer voelde ik reeds dat de 4h grens moeilijk ging worden. Maar opnieuw werden deze signalen genegeerd. Ondertussen was de haas van dienst andere doelstellingen gaan na streven. En kreeg deze met de grootste mond (ik dus) de rol v haas toegedeeld. Tot de halve marathon hebben we dat dan ook gedaan. 1m reserve. Zeer mooi dus. Maar een klein beetje verder vertelde ik de groep dat ik vandaag de 4h niet zou halen en dat iedereen zijn ding mocht doen. De groep spatte uit elkaar. De meeste zou ik later (nog voor de finish) nog terug zien.
Foto: Natalie Tijtgat
En dan begon het afzien. De snelheid daalde lanzaam, de HS steeg ook langzaam. Bij de bevoorradingen telkens gestopt voor een banaantje, een appelsientje, wat extran en water. Voor de rest mij voortdurend moeten inprenten "NEE ge gaat niet wandelen". En al bijtend op de tandjes, zijn we er geraakt. Zonder wandelen ! Maar wel in 4h09m. Of mijn slechtste marathon uit het lijstje.
Ik schrap Brussel en Eindhoven van mijn najaarsprogramma. De volgende wordt Echternach. Hopelijk een leuke bus-uitstap met JCA. Maar eerst dit weekend St-Laureins en eentje uit te kiezen: Kluizen, Axel, Beernem of veldrijden kijken.
Rustig gestart, een stuk achter de pacer v vorige week die opnieuw voor 4h ging. Ook Koen en Jan liepen daar bij. Samen met Chris en Peter een stukje gelopen en liep met ervaren rot en JCA'er Christian. Steevast finisht hij om en bij de 4h, zonder te forceren. Hij gaf het signaal dat hij iets kalmer ging aan doen, en ik liep voorzichtig naar de groep v 4h toe. Al pratend en gekkend ging het in het begin nog vrij goed. Maar HS was al snel rond de 150.
Voelde mij slimmer dan de wetenschap en ging door. Na een kleine 10 kilometer voelde ik reeds dat de 4h grens moeilijk ging worden. Maar opnieuw werden deze signalen genegeerd. Ondertussen was de haas van dienst andere doelstellingen gaan na streven. En kreeg deze met de grootste mond (ik dus) de rol v haas toegedeeld. Tot de halve marathon hebben we dat dan ook gedaan. 1m reserve. Zeer mooi dus. Maar een klein beetje verder vertelde ik de groep dat ik vandaag de 4h niet zou halen en dat iedereen zijn ding mocht doen. De groep spatte uit elkaar. De meeste zou ik later (nog voor de finish) nog terug zien.
Foto: Natalie Tijtgat
En dan begon het afzien. De snelheid daalde lanzaam, de HS steeg ook langzaam. Bij de bevoorradingen telkens gestopt voor een banaantje, een appelsientje, wat extran en water. Voor de rest mij voortdurend moeten inprenten "NEE ge gaat niet wandelen". En al bijtend op de tandjes, zijn we er geraakt. Zonder wandelen ! Maar wel in 4h09m. Of mijn slechtste marathon uit het lijstje.
Ik schrap Brussel en Eindhoven van mijn najaarsprogramma. De volgende wordt Echternach. Hopelijk een leuke bus-uitstap met JCA. Maar eerst dit weekend St-Laureins en eentje uit te kiezen: Kluizen, Axel, Beernem of veldrijden kijken.
zondag, september 20, 2009
Zoo Antwerpen voor Leie-marathon
Nog maar eens een geluksweek. Zoon lief trakteert de portable op een warme choco, breekt de spade bij het (te) hulpzaam zijn in de tuin, en is vandaag tijdens de voetbal een gabbe geschopt (4 draadjes). Ik hierdoor een uurke vlugger terug v d zoo.
ondertussen helpt alt+111 mij verder voor de pc.
Belangrijkste waarneming in de zoo:
In de zoo schrok ik van de sporenschildpad. Ik zag deze lopen en legde direct de link met een marathon tempo. Mij ga je niet meer horen zeggen dat dat trage dierkes zijn zulle. In elke geval een goed vb tegen morgen.
Voor de kids was het natuurlijk Kai-Mook.
ondertussen helpt alt+111 mij verder voor de pc.
Belangrijkste waarneming in de zoo:
In de zoo schrok ik van de sporenschildpad. Ik zag deze lopen en legde direct de link met een marathon tempo. Mij ga je niet meer horen zeggen dat dat trage dierkes zijn zulle. In elke geval een goed vb tegen morgen.
Voor de kids was het natuurlijk Kai-Mook.
dinsdag, september 15, 2009
Weblogloop
Begin dit jaar werd er via de Webloglopers unite gestemd om tot een weblogloop marathon te komen. Nu zondag is het zo ver. Er staan er 20 opgesomd op de site van de unite. En ook Maarten doet mee, is al 21. Het beloofd daat een gezellige bedoening te worden.
Trouwens is de gezelligheid het ideale middel om de druk weg te nemen voor een of andere tijd. We gaan dus voor de gezelligheid. Hopelijk kunnen we er verschillende bloggers ontmoeten, en maken we er een leuke dag van.
Trouwens is de gezelligheid het ideale middel om de druk weg te nemen voor een of andere tijd. We gaan dus voor de gezelligheid. Hopelijk kunnen we er verschillende bloggers ontmoeten, en maken we er een leuke dag van.
maandag, september 14, 2009
Verslag IFFM
6h30 opgestaan. Na een banaan en enkele pannekoeken naar de plaats van afspraak. Om 7h met 4 lopers en een fietsbegeleidster naar Ieper. De 500g pannekoeken geraken langzamerhand achter de kiezen. Allen in een wagen en naar Nieuwpoort. Verschillende bekende gezichten. Het marathon (en ultra) wereldje is immers redelijk beperkt. De zelfde gezichten komen vaak terug. Klaar maken, een cola'tje, en nog eens naar het toilet.
En dan de start. Onverwacht liep een tempo van om en bij de 4h redelijk vlot. En ik was mee met JCA'er Wim en Luc De Jaeger (Mr Spartathlon 2008). Ideale hazen. Dat vonden ook 2 dames die aan hun eerste marathon bezig waren. Ook nog een tweede deelnemer voor de spartathlon was er bij. Niet moeilijk dat deze 246K lange wedstrijd het gespreksonderwerp was. Hopelijk stellen ze het binnen 14d in Griekenland het even goed als het voorbije weekend.
Voor mijzelf liep het zeer goed tem 20K. GHS 152. Vanaf dan begon de hartslag te stijgen. Aan kilometer 30 dacht ik dat ik mijn companen zou moeten laten gaan. GHS 170. Of nog net onder de overslag. Tot en met kilometer 35 kon ik vreemd genoeg deze HS terug wat laten stagneren en steeg hij maar lichtjes. Hoe langer ik stand hield, hoe meer ik dacht om er toch maar voor te gaan. Vanaf 35 ging de HS echter nog meer de hoogte in, en gingen we dus in het rood. Zo voelde het ook. Maar we hebben onze taaie kant laten zien. Water en sponsen brachten de nodige verfrissing. Soms met een hulpje v Wim. Terwijl ik mijn squezeetje nam wou hij even mijn flesje water vast houden. Zo anozel, maar het was ff nodig. En al bijtend zagen we bordje 40. En dan die Menenpoort, de markt. Toen zag ik de klok. 3h58. Yes! Met maar 3 weken voorbereiding onder de 4h. 'k Had dit nooit verwacht.
André wenste ons proficiat, een korte massage v het wit-gele kruis, een hart onder de riem van verschillende bekende bloggers en andere. En dan zijn we nog vlug naar een baby-borrelke geweest.
En is er zondag niet iets te doen tussen Deinze en Wevelgem?
En dan de start. Onverwacht liep een tempo van om en bij de 4h redelijk vlot. En ik was mee met JCA'er Wim en Luc De Jaeger (Mr Spartathlon 2008). Ideale hazen. Dat vonden ook 2 dames die aan hun eerste marathon bezig waren. Ook nog een tweede deelnemer voor de spartathlon was er bij. Niet moeilijk dat deze 246K lange wedstrijd het gespreksonderwerp was. Hopelijk stellen ze het binnen 14d in Griekenland het even goed als het voorbije weekend.
Voor mijzelf liep het zeer goed tem 20K. GHS 152. Vanaf dan begon de hartslag te stijgen. Aan kilometer 30 dacht ik dat ik mijn companen zou moeten laten gaan. GHS 170. Of nog net onder de overslag. Tot en met kilometer 35 kon ik vreemd genoeg deze HS terug wat laten stagneren en steeg hij maar lichtjes. Hoe langer ik stand hield, hoe meer ik dacht om er toch maar voor te gaan. Vanaf 35 ging de HS echter nog meer de hoogte in, en gingen we dus in het rood. Zo voelde het ook. Maar we hebben onze taaie kant laten zien. Water en sponsen brachten de nodige verfrissing. Soms met een hulpje v Wim. Terwijl ik mijn squezeetje nam wou hij even mijn flesje water vast houden. Zo anozel, maar het was ff nodig. En al bijtend zagen we bordje 40. En dan die Menenpoort, de markt. Toen zag ik de klok. 3h58. Yes! Met maar 3 weken voorbereiding onder de 4h. 'k Had dit nooit verwacht.
André wenste ons proficiat, een korte massage v het wit-gele kruis, een hart onder de riem van verschillende bekende bloggers en andere. En dan zijn we nog vlug naar een baby-borrelke geweest.
En is er zondag niet iets te doen tussen Deinze en Wevelgem?
zondag, september 13, 2009
Uitslag In Flanders Field Marathon
Vlug even vermelden dat we (we = een groepje v 5) ondanks de zeer bescheiden training toch onder de 4h gedoken zijn. Tot 21K ging het zeer vlot en HS bleef beneden de 154. Vervolgens werd het lastig tem 35K. HS steeg hierbij reeds tot 171 (mijn overslag). Vervolgens 7 zware kilometers met steeds maar stijgende HS. Maar op 3h58 (en enkele sec) waren we binnen. Merci André voor alweer een mooie organisatie.
Abonneren op:
Posts (Atom)