Nacht van Vlaanderen, de resultaten

Gisteren avond naar Torhout gereden. Verschoot van de drukte. Geen ambi zoals in Ned of Fr, maar naar Belgische normen toch een aardig druk centrum. De start gezien met verschillende bekenden. Andre Mignau die alles in goede banen leide, maar wel duidelijk zenuwachtig was. Proficiat Andrè, alleen jammer dat het vanaf de zijlijn was dat we het zagen. (maar vlug iets anders of we worden te emotioneel)

Na wat gewandel kwamen we op het punt waar je de lopers meermaals per ronde zag. En daar kwamen we Frank Spencer tegen die er al weer heel goed uit zag na zijn bijna dood ervaring. Hij was zelfs al weer allert en snel genoeg om het laatste pintje uit de drank automaat te bemachtigen. Ook Berry stond er in afwachting van het startschot voor de zwemproef. Maar hij zal nog een dag moeten wachten. En 't ventje van Katrien. Ook Fre stond daar. Plots zag ik dat hij ook een nummer op had, en hij melde doodleuk dat hij op Sandra stond te wachten om met haar verder mee te lopen. Ook Francis zag ik plots met een van de lopers mee hollen, en na de finish ontmoete ik hem nog kort. Beetje verder kwamen we dan ook Sjarlot tegen.

En zo komen we langzaam bij de lopers. Op een kilomter of 3 van de finish zag ik Jochen Tourlousse in 3° positie lopen. Ik bood hem aan om wat kopwerk te doen, zoals hij in Gistel voor mij deed. Het was niet nodig, hij werd knap 3°. Nadien kwam ik hem nog tegen en zij dat hij wat onbeschoft was geweest. Na 39km hebben we daar alle begrip voor. We zagen een Bart Degroove die 9° werd ondanks precies toch een iets mindere dag. En eerste JCA'er werd Lieven Vanheule die met zijn 16° plaats opnieuw ruim onder de 3h kon blijven. En ik ben heel blij te mogen melden dat nog een JCA'er de grens van de 3h een eerste keer kon doorbreken. Johan Beton werd 25° in 2h58m21s. Nogmaals een dikke proficiat Johan. Ik zag Chris Peeters kort na de finish die duidelijk zeer tevreden was met haar 51° plaats en 2° vrouw werd. En daarna heb ik de finish voor de 3° plaats niet gezien. Maar blogster Sandra liep een fantastische 1° marathon. En verloor slechts in de eindsprint een podium plaats. Ze werd 4° op 3s en met 1s voorsprong op de 5° plaats. Ook Gert liep opnieuw een mooie tijd 3h27m48s. Kort nadien gevolgd door een heel vlot lopende Harmsie. Precies geen zenuwen voor zijn eigen organisatie van zondag, en vlug een marathonneke mee pikken. Ook Aprilvis Jan is definitief van zijn blessure verlost en deed er nog maar een marathonneke bij. Naast Sandra was er nog een facebooker die debuteerde. Feestneus Nico, geflankeerd door raspaard Katrien (die ook de knop omdraait, en niet meer de marathon voor een tijd maar voor de fun loopt. Waar gaan we die nog allemaal terug zien) Ik zag ook nog Olifantje Wim de finish naderen. En vermoedelijk nog wel wat bloggers die we vergeten.

Van JCA kant was onze Kurt "Mara-Taghon" die de 100 liep, bij debutant Luc gebleven die net onder de 4h zijn eerste op zijn lijstje kon zetten. Samen met Wim die er na zijn snelle Zeeuwse, nog een rustige Vlaamse bij deed. En ook JCA'er Peter Wouters komt stillaan dichter bij een 20° Marathon na er gisteren nog eentje bij te hebben gedaan. Hij kon juist voor de finish Koen nog achter zich laten.

En na de marathon de ultra's niet vergeten natuurlijk. Marc Papanikitas staakte vroegtijde de wedstrijd, ook Franki Leus was v d partij en liep de 100 uit. Net als Gino Casier, Cony en Dorra, Serge (Molenlopers Bekegem). Speciale aandacht voor onze JCA'ers. De twee Kurten. Kurt Bomerè werd in dit Internationla topgezelschap knap 91° in 8h36m49s. Een stuk sneller dan vorig jaar. En ook Kurt Taghon bleef alweer onder de 10h en heeft er zo een mooie 2° 100 bij op zijn Palmares.

Aan allen, een dikke proficiat.

Enerzijds een leuke avond met veel bekenden. Anderzijds pijn in het hart om niet zelf een eerste 100 te hebben gelopen. En nog het ergst van al. Na een week rusten is de heup verslecht ipv verbeterd. En na het avondje uit zijn we niet op tijd wakker om op visite te gaan bij de dokter. Denk dat het er toch zal moeten van komen; Ik vrees dat dit meer is dan en gewone overbelasting.

Geen trappisten maar pannenkoeken

Trappistenloop dat kennen jullie allemaal natuurlijk wel. En ook de sympathieke blogger Harmsie kennen jullie vast allemaal. Eventueel onder zijn nieuwe naam "Reus van Vlaanderen". Wel die 2 bekenden hebben elkaar gevonden, en gaven er een nieuwe twist aan. Zo is er zondag een originele Pannekoekenloop te Zulte. Allen daarheen zou ik zo zeggen.

Alhoewel ik nog niet weet als ik wel het goede voorbeeld zal geven. Heb hier namelijk een 1° middelbaarstudent in huis die nog wat punten moet inhalen. Dan is er nog de heup die tegensparteld. Maar we zien wel. Wie weet ....

Ik probeer alvast vrijdag te supporteren voor de vele bekenden die in "De nacht van West-Vlaanderen" hun beste beentje gaan voorzetten. Hetzij op een marathon, hetzij op de 100K. 'k Ga wel jaloers zijn zulle (vooral voor die laatste afstand). Maar ooit, ooit als ik groot ben ....

34: Marathon Amersfoort 750j

Nadat de heupproblemen duidelijk niet opgelost waren, hebben we opnieuw 7 dagen gerust. Maar dan waren er de feestelijkheden in Amersfoort.

De Stad Amersfoort bestaat 750 jaar. En dat willen ze laten weten met vele feestelijkheden. En daar hoort een speciale éénmalige marathon bij. Een startschot gegeven vanop een tank met een militair seinpistool. En een parcours door de brandweerkazerne, op het domein van de werkplaats van de NS liepen we door een gebouw met oude treinen en locomotieven. HET kippevelmoment was zeker en vast dwars door het station van Amersfoort. Verder liepen we ook door de zoo en zagen de olifanten, zebra's, giraffen, een soort rund en een soort rendier. Als laatste bezienswaardigheid liepen we door een militair domein langs heel wat oude tanks en kregen we nog een hellingske op de oefentereinen er gratis bovenop.

Tot daar liep alles vlot. Vooraf hadden we bloggers Mo en Rinus gezien, en leerden we Hans de loper en Leonie kennen. Ik starte rustig, lage hartslag, mooi tempo. Genieten van de omstandigheden. Na een kilometer of 12 begon ik de heup te voelen. Maar toen was het nog een zeer zacht gevoel en kon ik probleemloos stand houden. De hartslag steeg langzaam, het tempo bleef mooi. De pijn werd echter steeds erger, en dan komen er ook steeds andere pijntjes bij. Vanaf kilometer 30 was het echt tanden bijten. En iets na 32 kilometer ben ik toch beginnen wandelen, afwisselend met eindjes lopen. Toen viel de Garmin uit, maar de laatste 3 à 4 kilometer beet ik keihard op de tanden. De laatste kilometers gingen al trekkebenend, maar ik haalde de finish. Ik was zelfs verwonderd als ik de klok zag. Bruto 4h08m##s. Had een stuk meer verwacht. Maar hij zit er op, en nu moet er wel een uitgebreide rust periode komen.



Nog een Ned-Be taalweetje: We moesten opletten voor "langsgroeven". Iets typisch Nederlands, dat je in België niet tegenkomt. Hoewel, door de stevige regeval 's morgens was het bij ons vertrek her en der opletten voor het water dat bleef staan in de spoorvorming.

33: Trappistenloop Ouwegem

Samen met de 2 oudste zonen naar Ouwegem voor de trappistenloop. Op het gemak gestart. Na 3 rondes (4,5 km) tandje bij gestoken om de rondjes die de kleinsten niet zou halen er zelf bij te doen. In de laatste ronde (na een kleine 15 km) was het duidelijk dat we voldoende tijd hadden, en terug ietske vertraagd.


Een woordje over deze organisatie. Ik vind het supper hoe men uit de eerste organisatie van vorig jaar de juiste lessen getrokken heeft. Deze organisatie verdient veel meer lopers. Hier komen we volgend jaar zeker weer terug.

Ondanks een vrij rustige loop, was het gevoel niet supper. Na 9 rondes begon de heup opnieuw tegen te werken. Maar de kleine mannen waren supper tevreden met hun 10 extran's in verschillende kleurkes. Zij supper tevreden, dan maakt dat een papa natuurlijk ook extra tevreden.

32: halve marathon Lotenhulle

Brussel was pijnloos verlopen. Woensdag de JCA groepsloop. We waren met 18 (wat voor ons veel is). 10,6km zoals steeds in ongeveer een uur. Hartslag zeer laag kunnen houden en opnieuw zonder pijn. Wat dus beide goed is. Maar wel de prestatie van vorige zondag tegenspreekt.

Gisteren naar Lotenhulle. 2 Securex-lady's aan de start voor hun eerste 8km wedstrijd. Heb geprobeerd hun de nodige steun te bieden en de eerste 7 km was ongeveer aan 9km/h. Dan een 4 à 5km een inhaalrace om bij de bloggers (Nico, Peter en Vincent) te geraken. Doelstelling was 2h. De Garmin gaf 21,2 aan en die laatste 100m zorgden er voor dat we 1m naast ons doel kwamen 2h01. Rustige loop. Maar de benen voelden niet goed aan. En helemaal op het einde, zo de laatste 4km, begon de pijn aan de heup opnieuw.

Besluit: nog maar wat rusten. Ben wel ingeschreven voor de unieke marathon te Amesfoort. Dus vandaag doen we de trappistenloop te Ouwegem (samen met 2 van mijn zonen), en volgende week gaan we naar Amesfoort. Daarna opnieuw minstens 2 weken volledige rust.

31: 20 Km van Brussel, uitslag

Na de marathon van Zeeuws-Vlaanderen heb ik het 13d zonder lopen uitgehouden. Vrijdag 6K extensief losgelopen met daarin 2 x een 500m versneld. En zondag was het dan zover, wedstrijd 31. Begin dit jaar hoopte ik op 1h30, maar gezien de laatste 14d wordt het twijfelachtig. Maar ik ga er toch voor gaan.

Reeds voor de start HS > 130, als we aan de matten kwamen > 160. Niet panikeren. Eerste kilometer was sneller voorbij dan gedacht. Maar vanaf dan voelde ik dat 1h30 niet haalbaar was. In de 2° tunnel stonden we even stil door een opstopping. Verder was het constant op het randje lopen, op de tanden bijten, zweten (voor zij die het nog niet wisten, 't was warm gisteren) en constateren dat het parcours toch zwaar is. Gezien de afstand tov de balon 1h40 quasi gelijk bleef zou dat ongeveer de eindtijd worden. Ik haalde één van de 3 ballonnen van 1h40 in en strande op 1h39m03s. 50s sneller dan vorig jaar.

Verder zijn er wel heel opvallende statistieken. Mijn overslag is 176. Reeds in de 2° kilometer ging de hartslag daar boven. Maar liefst 1h26 ging mijn hartslag boven die overslag. Meestal zeggen ze dat je dat maar een uur kunt. Ofwel kan ik dus zeer lang diep gaan, ofwel is mijn overslag omhoog (meting is van sept'08). GHS is zelfs 183. Dan is het vermoeden dat ik er serieus doorzat, en dat het op 't einde met moeite vooruitgaat een logisch gevolg. En toch moet ik dit tegen spreken. Het werd natuurlijk alsmaar moeizamer. Maar gem snelheid komt op 12,12. En ik loop in de laatste kilometer nog 12,5km/h. De schommelingen in het tempo komen eerder omgekeerd overeen met de golving van het parcours.

Besluit: 50s sneller dan vorig jaar, maar ver onder de verwachtingen. De verzachtende omstandigheden zijn het warme weer en een kleine overbelasting die de laatste 14d de planning omgooide. Maar toch kan ik er niet tevreden mee zijn. Nog de statistieken:

29 & 30 Marathon Zeeuws Vlaanderen

Vrijdag de 29° als opwarmerke. De St-Rembert-corrida zorgde voor een rustige 10K als opwarming voor de marathon van vandaag. Slechts 10,85km/h en GHS = 142. Mooi rustig gehouden dus. Onze Erik werd Vlaams lerarenkampioen bij de 60+, ondanks dat hij in die categorie ook al niet meer van de jongste is. Proficiat Erik.

Vandaag dan voor de 10° keer aan de start van een marathon. Nog nooit stond ik zo ver vooraan. We zouden Wim loodsen naar een tijd onder de 3h40m, en hij wou in het begin geen tijd verliezen. Klein beetje te vlug gestart, vooral de 2° kilometer. Maar daarna tot kilometer 25 vrij regelmatig tussen 11,7 en 12,2km/h. Het parcours was niet overal even makkelijk beloopbaar, en ook dat zorgde voor wat speling. Na kilometer 25 ging Kurt als gangmaker en Wim gewoon door en zouden finishen in 3h33m40s. Bravo Wim. Alhoewel ik er eerlijkheidshalve moet bij zeggen dat ik blij ben dat je geen 5s (of meer) sneller was. Want da's mijn PR. Zelf heb ik geen 10° marathon be-eindigd. Bij kilometer 20 had ik al getwijfeld om op te geven. Ik vroeg ook reeds eens aan een seingever als hij naar Terneuzen terug reed (maar 't was nee). Zo kwam ik uiteindelijk aan kilometer 25 terecht. Bij de bevoorrading stopte ik. Wegens een blijvende pijn aan de rechter heup. Terug gebracht naar de Nieuwe Vaart liet ik mij alvast masseren in afwachting van de grootte drukte (en de sleutel om aan mijn gerij te geraken). De sportmasseur die mij onder handen nam zij dat het een vrij grote pees was die langs de dij loopt die op die plaats zich hecht aan de bilspier, en doorloopt naar de rug. Vermoedelijk een combinatie van overbelasting en het lopen op een andere ondergrond. De laatste tijd werd constant op verharde ondergrond gelopen, en nu nogal veel bos, grind, enz. De combinatie zorgde voor de problemen. Nu kan iedereen zeggen wat hij al lang dacht, ge neemt te veel hooi op uw vork.

De toekomstplannen? Beetje bijsturen, rusten. Niet meer lopen tot 27/5. Dan de bedrijvenloop, 5K rond de watersportbaan te Gent. Rustiger dan oorspronkelijk voorzien. En de zondag er op de 31°, de 20K van Brussel. Beide ingeschreven via het werk. Denk dat ik op 6/6 wel nog de trappistenloop ga meepikken. En de vierde loop sluit de rustperiode af, wordt dan meteen 14/6 de marathon van Amesfoort. En tegen dan wordt het tijd om het najaar voor te bereiden. Ik zou graag pieken op IFF. Maar voor het najaar gaan we het toch nog eens proberen. Eénmaal pieken, en dan er een pak bij doen aan een rustig tempo.

Opm.: De snelheid in de laatste kilometer is niet correct, wegens niet tijdig afgeduwd.

Collectors item

Vooraf werd aangekondigd dat het rugnummer voor Route du Louvre een reproductie van een kunstwerk uit het Louvre zou bevatten. En dat we op die manier een uniek collectors-item bekwamen. Ook zou langs het parcours iedere kilometer met een reproduktie aangeduid zijn.

Links staat een tekeningske van een beeld: "La victoire de Samothrace". Moet zeggen dat ik het iets spectaculairder verwacht had. En onder weg? Heb ze bijna allemaal gezien. 't Waren eigenlijk foto's. Had daar ook iets meer bij voorgesteld. Kilometer 6 was het mooist. Nu vraagt iedereen zich af wat daar hing? 't Was een schilderij met 2 dames op.

Uitslag Route du Louvre

Nettotijden kennen ze nog niet in Lille en/of Lens. (en douches ook niet). Maar de officiële tijd hebben we toch. 't Is 3h54m09s. 'k Heb er nog warm van, aan mijn bruine armen en rood/bruin gezicht. Beetje na-genieten, of na-gloeien (je kiest zelf).

Maar niet getreurd. Marlon, en de rest van Zeeuws Vlaanderen maakt jullie maar klaar. Want zaterdag zou het mijn 10° (zonder ultra's) moeten worden. Hopelijk zijn de kilometers verteerd, en kan ik Wim helpen bij zijn streven naar die 3h39m59s.

En de rest van het jaar? Geplande marathons/ultra's:
16/5 Zeeuws Vlaanderen
14/6 Amesfoort (Nl)
19/6 Nacht v Vlaanderen
09/8 Monschau (Du)
13/9 IFFM
20/9 Leiemarathon
04/10 Brussel
11/10 Eindhoven (Nl)
18/10 Echternach (Lux)
01/11 NY (VS)
15/11 Kasterlee
29/11 Gelderop
13/12 Spijkenisse
Dat zijn er nog 2 te weinig om aan 12 te komen in de marathon en ultracup. Goed doseren wordt dus de boodschap. En wie weet vinden we die 2 dan ook nog ergens in een of ander gaatje in de planning.

28: Marathon du Louvre

7h15 op de parking v h provinciehuis te Brugge. Vandaaruit gratis busvervoer naar Lille. Iemand v d organisatie bezorgde onze nummers (we moesten niet aanschuiven bij de rest). Ze lijken mij wel minder een collectorsitem dan men had aangekondigd. In het hotel met omkleedgelegenheid konden we genieten van croisantjes, banaan, granenrepen, fruitsap, ... Na het omkleden kregen we een grote zak van 3 suises, en daar moest onze sportzak in. Dat afgegeven konden we naar de start. Zeer stipt, het startschot.

En we vertrokken rustig 9,7km/h in eerste kilometer. Dan 5K aan 10,8km/h. Tegen dan hadden we Lille gezien, werd het wat minder druk, en kon het tempo beetje omhoog. De volgende kilometers schommelde het tempo tussen 10,7 en 11,2. Uitgezonderd tsn 20 en 21K wegens een stop bij de bevoorrading. Ook tsn 33 en 34 nam ik wat meer tijd om ook een gelleke te nemen. De traagste kilometer werd de 38° waar we een hellingske voorgeschoteld kregen die mij aan de Tervurenlaan deed denken. In kilometer 39 een plaspauze. Maar daarna ging de snelheid terug naar 11km/h en hoger. Het tweede deel was duidelijk zwaarder door de hellingen, en de zon was nog harder gaan schijnen. Ondanks dat toch vrij goed stand gehouden. Er was 4x een kilometer die wat minder was, maar die hadden telkens hun reden. Het werd een zware marathon door warmte en door het parcours, maar ik finshte in 3h54m##s brut.

Nadien met de bus terug van Lens naar Brugge. En een warme, lastige dag en marathon zitten er al weer op. Het was marathon 9, volgende week zou ik aan nr 10 moeten geraken in Zeeuws Vlaanderen.