20K extensief

Als we volgende week de 50 v Gistel tot een goed einde willen brengen hebben we kilometers nodig. Daarom als 2e dag op rij een 20+ extensief duurloopke. Wat het weektotaal voorlopig op 69 brengt. Straks gaan we onze Ename's gaan verdienen in Kruishoutem wat alweer een 10K extra zal betekenen. En maandag gaan we eens naar Ichtegem voor een 10,5K.

Wat gisteren tijdens de extensieve duurloop opviel.
Wanneer het duinpad bergop gaat daalt het tempo door het moeilijkere parcours. Ondanks het lagere tempo voelt dit zwaarder aan dan het vlak lopen, maar toch gaat de hartslag niet in die mate omhoog dat hij buiten de hartslagzone gaat. Ik heb dus het gevoel dat ik een zwaardere inspanning lever, terwijl de hartslag dit niet zo aangeeft.
Anderzijds als het duinenpad bergafwaarts gaat, stijgt de snelheid. Ik kan mij gewoon laten bollen, wat de indruk geeft dat ik zelfs bij een hogere snelheid kan recupereren. Echter in deze stroken gaat de hartslag telkens in die mate de hoogte in, dat ik wel uit mijn hartslagzone ga en het allarmke begint te beepen. Ik heb dus het gevoel te kunnen recupereren, terwijl de hartslag dit niet zo aangeeft.
Bij de testen die ik deed bij Mensana zei men mij dat ik mijn inspanning telkens heel goed kon inschatten. Maar hier heb ik nu een andere situatie. Is er iemand die hier een uitleg voor heeft? Wat is het effect v bergop-bergaf op de hartslag en op de hartslagzone's, en dus ook op recup/in 't rood gaan? Hier zou ik graag wat meer over weten.

Het parcours: Deze keer niet door de polders. Over de Blankenbergse dijk, rond de haven, en daar de duinen in langs een aangelegd pad tot in Wenduine. Wendijne de dijk over, en aan de zwemkom blijkt een pad te liggen tussen de duinen en het strand. Dit loopt echter niet tot in De Haan. Hierdoor de duinen in. Vanaf hier was het zoeken. Eerst langs een paardenroute, wat moeilijk beloopbaar was, vervolgens iets betere paden gevonden. De paden lopen echter vaak naar de buitenkant van de duinen en komen steeds weer op de grote wegen uit. Maar rond de 10K was er een pad die precies terug keerde, en heb dat dan maar gevolgd. Doodlopend op een militair domein, dan maar terug een stukje weg, zo vlug mogelijk de duinen weer in langs alweer een paardenroute. Dan opnieuw de beter beloopbare paden gekozen, en na enkele grote wegen te hebben gekruist kwam ik opnieuw op het wandelpad tussen duinen en strand tussen Wenduine en De Haan terecht. Vandaaruit was het een gekende route. De zelfde weg terug als gisteren, en als de weg in het heen lopen vandaag. Na de paravans van Blankenberge nog eerst eens tot rond de vuurtoren gelopen en de volledige dijk over tot juist voorbij de pier.

20K LSD

Vrij zijn is blij zijn. Vroeger had ik meer nodig, maar door de omstandigheden leer je het kleine waarderen. Dus een klein beetje blij, en de moed samen geraapt voor een extensieve duurloop van 20K. Ik zou eens een nieuwe route uitproberen in het Blankenbergse.

Via de Uitkerkse polders, wat een beschermd natuurgebied is dat bekend staat voor de vele soorten vogels, zou ik juist voorbij Wenduine terug aan 't zeetje komen. En na de dijk van Wenduine zou ik eens proberen als het pad dat ik daar zien liggen had in de duinen mij tot in Blankenberge terug bracht.

Zo gezegd, zo gedaan. Na Uitkerke kwam ik een bord Nieuwmunster tegen. Daar had ik nu nog nooit van gehoord. Het deed me spontaan aan de Ierse provincie Munster denken. Mijn vrouwtje is immers van Ierland. Een klein dipje als gevolg. De uitgestippelde weg daar was iets groter dan gedacht en bijgevolg het minst mooie stukje van het parcours. Als ik een bord De Haan tegen kwam dacht ik dat ik mislopen was. Ik sloeg dan maar eerste rechts af, en liep zo voorbij centerparcs (of zo'n ander vakantiedomein). Via een wijkje kwam ik aan de duinen. Heel mooie looppaden daarin, mooiste stukje van het parcours. Vervolgens kwam ik inderdaad in Wenduine waar ik deels op de dijk, deels in de eerste straat daar parallel mee liep. Op het einde van Wenduine zoals gepland de duinen in. Het pad liep omhoog waardoor de snelheid wat minderde en de hartslag wat steeg. Je had er een heel mooi uitzicht op de achterliggende polders. En het pad liep inderdaad mooi door tot in Blankenberge tot aan de haven. Daar dan de haven rond, langs de paravans de dijk op. In het eerste winkeltje kocht ik mij dan een aquarius green die ik ter plaatse in een keer uitdronk. De uitbaatster stond er bij en keek er na. De dijk nog afgelopen tot juist voorbij de pier, en een rondje van 22,25km was een feit.

JCA groepsloop

Kon het nog slechter? Natuurlijk. Maar na een geboeide dag, was ik slechts een heel klein beetje te laat op de JCA groepsloop. Hierdoor een iets snellere start dan anders. Vervolgens krampen bij Berlinda, waardoor het tempo wat terug viel. Eenmaal alles in zijn plooi konden we 5km à 10,5 à 10,7km/h lopen. In de laatste rechte lijn ging het tempo nog een klein beetje de hoogte in.

Verbannen tot 8 * 1K te Blankenberge

Vroeger maakte lopen de geest leeg en gaf een zalig gevoel. Sedert Damme-Brugge-Damme zorgt lopen voor extra hersenspinsels die als een dolk in de borst te recht komen. Een lange donkere tunnel. Hoe komen we daar uit?
Noodgedwongen dan maar in Blankenberge getraind. De conditie heeft last van het veel te weinig slaap. En de snelheid waarmee het hart klopt bij een zelfde loop-snelheid doet vermoeden dat het ook last heeft van de situatie. Maar denkend aan de leuze op de Gentse tramkaart, "Nie Pleujen", hebben we de 8 intervallekes volbracht. Was juist een zware training met maar 200m recup er tussen. En de laatste intervallen waren dan ook duidelijk trager dan deze in het begin. Maar 't zit er op.

weekend + trainingsschema week 5

Als je in een dipje zit, kan lopen eens goed doen. Als je dieper zit, kan zelf de zin om te lopen verdwijnen. Daardoor wordt een rustige week, wel een heel rustige week.

Vrijdag avond net op tijd vrij om naar Zelzate te trekken. Onderweg gooide werken te Evergem roet in het eten. We belden naar Kurt die reeds aanwezig was en ons inschreef. Toen we aankwamen op de parking zagen we de deelnemers klaar staan. In plaats van een klein beetje te wachten, gaven ze het startschot. Met 6min achterstand vertrokken we ook. Een lusje afsnijden en we waren in de staart van het peleton. Een inhaalrace begon. Maar we hielden het rustig. Vorig jaar was het parcours nog ruim te kort, maar met een extra lusje stond er toch 17,5 op de Garmin teller. Wij die een lusje afsneden moeten met 16,5 op de teller tevreden zijn.

Zaterdag zorgde een onvoorziene afspraak er voor dat ik Westdorpe moest laten links liggen. Zondag ochtend dan maar de JCA bosloop. 13,6km in 1h17m58s. Weektotaal komt nog net boven de 40K uit.

En wat staat er volgende week gepland?
Di 8 * 1K interval
Wo 20K extensief
Do 6K herstel
Vr 12K extensief
Za 6K herstel
Zo 21K test

Mijn interpretatie
Di 8 * 1K interval
Wo 24,1K extensief
Do 6K herstel
Vr 12K extensief
Za 10K Abdijbierloop te Kruishoutem
Zo 21K (Misschien eens 32K in Spa-Olne, maar moet nog slachtoffer vinden)

Nagenieten

Gezien het success van zondag, kon er 2 daagjes rust af. 't is trouwens een vrij rustige week. Dus kwam goed uit. Woensdag dan terug de JCA groepsloop. We waren maar liefst met 21 lopers, en nadien kwamen er nog 2 drinkers bij. Er waren namelijk maar liefst 3 jarigen. Zou dat de reden zijn van de goede opkomst, of toch het mooie weer? Naast de drankjes en de quiche van de jarige konden we terug genieten van onze zomertoer. We liepen 10,5km aan een mooi rustig tempo.

Voorbije weekend

De laatste dagen waren zo vol, dat er van lopen en zelfs van slapen niet veel in huis kwam. Nogthans was er vorig weekend het een en het ander te lopen.

Zaterdag eerst naar Torhout, naar een infosessie over ultralopen. Met vele bekende gezichten. Marc Papanikitas, Gino Casier, Kurt Bomere, Dora, Conny, en natuurlijk Andre Migneau. De uitleg was vast wel goed, maar was (voor mij) iets te technisch om er extra zaken te kunnen op steken. Suppercompensatie ken ik wel al. Ook dat je vooral extensief, maar toch in evenwicht met intensief moet trainen.

Daarna snel naar Oostende. De 2° manche van het Oostends loopcriterium. Heel wat bloggers gezien (Sjarlot, Vincent, Clint, Johan, ...). We gingen er een duurloopje van maken. Helemaal achteraan gestart en beetje per beetje opschuiven. Regelmatig eens ergens blijven hangen voor een babbeltje. Zo merkte ik tegen een loper op dat de dijk v Oostende (deze achter Fort Napoleon) er heel anders uit ziet dan ik mij al altijd inbeelde. "Deirlijk hè" antwoord de Oostendenaar. "Deerlijk?, Ligt dat niet land inwaarts". Haha, was daar weer de flauwe plezanten. De ruime 10K werd door de wind heen afgelegd in ruim 55m of amper 11,5km/h.

Zondag dan naar Damme voor de klassieker Damme-Brugge-Damme. Oficieel gemeten 10K. En na 3 zware trainingsweken, eens tijd om te testen. Goed opgewarmd, vlogen we er in. Dacht dat het niet ging, had het lastig. Plots zag ik bordje 2K. Doel 8m36, en jawel ik zat er mooi onder. Gaat dus toch goed. Op de tanden bijten, het is maar 10K, dat kan je volledig in het rood. Dus gingen we door. Ik haalde steeds lopers in en werd zelf niet ingehaald. Goed teken dus. Kwam bij een mooi groepje, dat net toen ik er bij kwam versnelde en uiteenspatte. Met een 4-tal verder. Het tempo zakte, dan nam ik over. Echter na het draaien en de bevoorrading kreeg ik het echt lastig. Nog 4K. Enkele lopers van daarnet kwamen terug. Ik kon een tijdje aanklampen. Maar koos nadien het spoor v e ingehaalde die loste. Met nog 1,5K moest ik helemaal lossen. Aleen verder puur op karakter. Bij het bordje van de 9K gezien dat het ondanks de moeilijke momenten toch nog steeds haalbaar was. Alle moed samen geraapt. En de laatste meters nog een spurtje er uit geperst. Tot de laatste druppel. En jawel 42m58s netto tijd. Nog juist binnen de beoogde 43m. Mijn eerste PR van dit seizoen. Joepie.

Vanavond gaan we nog maar eens Bellem verkennen. Voor het eerst terug met zonlicht, dus de toer een beetje uitbreiden.

6*2K tempoloop ipv M!LF

De motivatie had ff een dipje en dinsdag is er dan ook niet gelopen. Goed voor de achilespees. Woensdag de JCA groepsloop. Vooraf reeds een 15K afgelegd en dan de traditionele 9,11km er bij in groep.

Gisteren, slecht weer of niet, ik moest er door. En Filip Geubels zijn nieuw programma starte juist op 2BE. Geen "Mother ! Like to Fuck" dus. Maar 6 keer 2K tempolopen. Met opwarming, recuperatiestroken en uitlopen inbegrepen is dat alweer 21K. De eerste 2K was nog ruim boven de 12km/h, daarna moest ik met een 11,7 tevreden zijn. En bij de laatste was het beste er duidelijk af. Hopelijk geeft dit voor het komende weekend nog een goed resultaat.
Zaterdag ga ik naar Oostende. En zondag zou ik eens willen vlammen in Damme-Brugge-Damme.

Marathonschema week 3

Het originele schema:
MA rust
Di 6*2K tempoloop
Wo 8K herstel
Do 16K duurloop
Vr 6 * 1,5K interval
Za 6K herstel
Zo 22K duurloop
En nu aangepast op mijn maat:
MA rust
Di 6*2K tempoloop
Wo 10K herstel
Do 6 * 1,5K interval
Vr 10K herstel
Za 10,5K Oostends loopcriterium + wat uitlopen
Zo 10K Damme-Brugge-Damme + wat uitlopen
Gezien de kortere wedstrijden er terug aan komen, moeten we wat zoeken om aan onze kilometers te komen. Dit 3° weekje is nog maar eens aan de zware kant. Maar dan komt er een relatieve rust week.

Weekend

Het weekend is zo goed als voorbij. Vandaag zondag was Frank Spencer onze gastheer. Waarvoor van harte bedankt. Bekende en minder bekende gezichten. Maar het was zeker een mooie groep. Behalve bloggers ook enkele flakjes en enkele JCA'ers er als extraatje bovenop. Ruim boven de 30 in totaal. En we vertrokken voor een toerke van 15K dat we 2x zouden doen. Na een toerke nog wat extra bloggertjes er bij, fietsers werden lopers, en de bestuurster v d bezemwagen werd ook jogsters en noodgedwongen werd jogger bestuurder. Terug de toer in omgekeerde richting nu. Bij de bevoorrading vroeg ik als er een plaatsje over was in de bezemwagen. En zo bleef de teller steken op 22,07Km. De rechter achillespees begon wat tegen te stribbelen. En we proberen blessures te vermijden hè. Want er moeten dit jaar nog heel wat leuke evenementen afgewerkt worden. Hierop trakteerde Frank ons vandaag:

En nog even terug komen op Terneuzen. Achteraf gezien was ik daar echt wel goed bezig. (Al zeg ik het zelf, en is het allemaal relatief) De eerste 11km in minder dan 50min. En toen kwam ik bij Jos die een goede beurt kon maken in het SSP criterium als er zoveel mogelijk lopers tussen hem en Frans bleven. Ik offerde mij op, en als Jan ook kwam aansluiten was deze ook bereid om Jos een dienst te bewijzen. De laatste 4km gingen dan direct een stuk trager aan 12,5km/h gemiddeld. Zo hadden we en ons eens goed getest, en al meteen mooi uitgelopen ook. We kunnen tevreden zijn van het weekend.